در صنعت ، Polytetrafluoroethylene (PTFE) به طور گسترده ای برای عدم تحرک شیمیایی استثنایی ، مقاومت دما بالا {0} بالا و ضریب اصطکاک کم استفاده می شود. با این حال ، قدرت مکانیکی ، مقاومت در برابر سایش و خصوصیات پردازش PTFE خالص اغلب از برآورده کردن خواسته های شرایط عملیاتی پیچیده کم می شود. بنابراین ، بهینه سازی عملکرد آن از طریق تکنیک های اصلاح بسیار مهم است. کلید تولید قطعات PTFE اصلاح شده در انتخاب مواد پایه مناسب و ترکیب افزودنی برای تعادل عملکرد ، دوام و هزینه {4} اثربخشی است.
پایه و اساس مواد PTFE اصلاح شده: خواص ذاتی و محدودیت های PTFE
PTFE (Polytetrafluoroethylene) یک ماده پلیمری است که از مونومرهای تترا فلورو اتیلن حاصل می شود. زنجیرهای مولکولی مارپیچ آن دفع تقریباً کامل به سایر مواد را نشان می دهد. این ساختار منحصر به فرد PTFE را با طیف وسیعی از خصوصیات استثنایی منتقل می کند:
ثبات شیمیایی: با تمام اسیدها ، پایه ها و حلالها (به جز فلزات قلیایی مذاب و گاز فلوئور در دماهای و فشار زیاد) تقریباً بی ارتباط است.
مقاومت در برابر دمای گسترده: می تواند در برابر دمای عملیاتی مدت طولانی - مقاومت در برابر {3 3}} 200 درجه تا 260 درجه مقاومت کند و می تواند در برابر دمای کوتاه مدت 300 درجه مقاومت کند. ضریب اصطکاک کم: ضریب اصطکاک سطح فقط 0.05-0.1 است که یکی از کمترین در بین مواد جامد شناخته شده است.
عایق: مقاومت حجم به اندازه 10 ⁸Ω · سانتی متر است و از بین رفتن دی الکتریک بسیار کم است.
با این حال ، PTFE خالص نیز محدودیت های قابل توجهی دارد:
مقاومت مکانیکی کم: سختی کافی ، مقاومت در برابر خزش ضعیف و تغییر شکل آسان تحت فشار زیاد یا بارهای مداوم.
مقاومت در برابر سایش ضعیف: PTFE خالص دارای میزان سایش بالایی است و آن را برای برنامه های اصطکاک بالا- نامناسب می کند.
جریان سرد: جریان پلاستیکی آهسته پس از استرس طولانی مدت رخ می دهد و بر پایداری بعدی مهر و موم ها تأثیر می گذارد.
مشکل پردازش: ویسکوزیته بسیار زیاد در حالت مذاب (تقریبا جامد) باعث می شود قالب تزریق سنتی دشوار باشد ، به طور معمول نیاز به قالب گیری فشرده سازی و پخت و پز دارد.
این نقص ها کاربرد مستقیم PTFE را در ماشین آلات دقیق ، آب بندی پویا ، انتقال فرکانس {0 {0} بالا و سایر زمینه ها محدود می کند و نیازهای بهینه سازی هدفمند را از طریق فناوری های اصلاح نیاز دارد.
